lovlyworld

جملات عاشقانه

Fri, 22 Aug 2008 17:16:00 GMT

زندگي دفتري از خاطرهاست

يک نفر در دل شب ، يک نفر در دل خاک

يک نفر همدم خوشبختي هاست ، يک نفر همسفر سختي هاست ، چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد

ما همه همسفريم . <**ادامه مطلب...**>

* در اين دنياي نامردان که مردانش عصا از کور مي دزدند منه خوش باور نادان ، محبت آرزو کردم .

* روي هر شانه سري وقت وداع مي گريد سر من وقت وداع گوشه ديوار گريست.....

* اي عشق مدد کن به سامان برسيم ، چون مزرعه تشنه به باران برسيم ، يا من برسم به يار و يا يار به من ، يا هر دو بميريم و به پايان برسيم .

* بر خاک بخواب نازنين ، تختي نيست . آواره شدن ,حکايت سختي نيست . از پاکي اشکهاي خود فهميدم ؛ لبخند هميشه راز خوشبختي نيست .

* غم آمد كه نامهرباني كند

براي دلم نوحه‌خواني كند

تمام غزلهاي سبز مرا

درون خودش بايگاني كند

و ترسم از اين است

يك روز باد بهار دلم را خزاني كند

چرا رفت و هرگز به يادش نبود

از اين خسته دل قدرداني كند

خلاصه بگويم نمي‌بخشمش

مگر عشق پادرمياني كند

داستان روز

Wed, 16 Jul 2008 14:57:00 GMT

ايمان واقعي

شواليه اى به دوستش گفت:" بيا به كوهستانى برويم كه خداوند در آن جا سكنا دارد. مى خواهم ثابت كنم كه خدا فقط بلد است از ما چيزى بخواهد، در حالى كه خودش براى سبك كردن بارِ ما كارى نمى كند. "

ديگرى گفت:" خوب، من هم مى آيم تا ايمانم را نشان بدهم.‌"

همان شب به قله ى كوه رسيدند... و از درون تاريكى آوايى را شنيدند:" سنگ هاى روى زمين را بر پشت اسبتان بگذاريد. "

شواليه ى اول گفت:" ديدى؟! بعد از اين كوهنوردى، مى خواهد بار سنگين ترى را هم با خود ببريم. من كه اطاعت نمى كنم! "

شواليه ى دوم به دستور آوا عمل كرد. وقتى پاى كوه رسيد، سپيده دم بود و نخستين پرتو هاى آفتاب بر سنگ هاى شواليه ى پارسا تابيد: الماس ناب الماس ها بودند.

استاد مى گويد:" تصميم هاى خداوند اسرارآميز، اما همواره به سود ماست. "

پائولو كوئيلو

حكايت روز

Sun, 06 Jul 2008 00:53:00 GMT

گريه کن تا تمام شود

مادري فرزندش را از دست داده بود و در فـراق او سخت مي گريست. هـرکس نزد مـادر مي آمد او را دلداري مي داد و از او مي خواست دست از زاري و گريه بردارد. يکي مي گفت که با گريه کودک به دنيا بر نمي گردد و آن ديگري مي گفت که دل بستن به هر چيزي در اين دنيا کار بيهوده اي است و انسان عاقل بايد به هيچ چيز اين دنياي فاني دل نبندد. در اين اثنا شيوانا از آن محل عبور مي کرد و صداي ناله وضجه زن را شنيد. بالاي سر زن ايستاد و با صداي بلند گفت: "گريه کن مادر من! او ديگر بر نمي گردد و ديگر نمي تواني صورت و حرکات او را شاهد و ناظر باشي. تا دير نشده هرچه مي تواني گريه کن که فردا وقتي از خواب برخيزي احساس مي کني که ديگر اين احساس دلتنگي را نداري و چهل روز بعد ديگر کمتر به ياد دلبندت خواهي افتاد. پس امروز را تا مي تواني گريه کن!"

نقل مي کنند که زن از جا برخاست. مقابل شيوانا ايستاد و در حالي که سعي مي کرد ديگر گريه نکند گفت:" راست مي گويي استاد! الان اگر گريه کنم ديگر او را فراموش مي کنم، پس ديگر برايش گريه نمي کنم تا هميشه بغض نترکيده اي در درون دلم باقي بماند و خاطره اش هميشه همراهم باشد."

زن اين را گفت و سوگوار از شيوانا دور شد. شيوانا زير لب گفت:" اي کاش زن همين جا گريه اش را مي کرد و همه چيز را تمام مي کرد. او بار اين مصيبت را به فرداهاي خودش منتقل کرد و ديگر نمي تواند آرام بگيرد."

من خوب بازي ميكنم

Sun, 29 Jun 2008 12:02:00 GMT

من خوب بازي ميکنم

پسر هميشه تمرين مي کرد هميشه تلاش مي کرد بهترين بازي رو توي تيم فوتبال ارائه بده اما مربي هميشه اين فرصت رو از اون مي گرفت و در زمان مسابقه ها.... <**ادامه مطلب...**>

من خوب بازي ميکنم

پسر هميشه تمرين مي کرد هميشه تلاش مي کرد بهترين بازي رو توي تيم فوتبال ارائه بده اما مربي هميشه اين فرصت رو از اون مي گرفت و در زمان مسابقه ها هميشه روي نيمکت ذخيره ها مي نشست و بازي رو از اونجا تماشا مي کرد اما هيچ وقت نا اميد نمي شد.

در اين ميان تيم براي مسابقه شهرهاي مختلف مي رفت اما او همچنان نيمکت نشين بود و در اين بين مادر هميشه در تمام مسابقات او شرکت مي کرد و تيم پسرش را تشويق مي کرد ولو انکه او در آن تيم بازي نمي کرد.

ماهها گذشت و پسر به تمرينات خود ادامه داد و در مسابقات شرکت نمي کرد و مادر نيز هميشه در سکوي تماشاچي ها تيم را تشويق ميکرد و بعد از بازي پسر خود را تشويق به ادامه تمرين وبهتر شدن مي کرد.

پس از گذشت چند ماه مادر فوت کرد و پسر تنها حامي خود را از دست داد و به همين خاطر از تيم خود جدا شد و از بين آنها رفت.

چند ماه بعد مسابقه مهمي بين تيم سابق پسر با يک باشگاه بزرگ ديگر در حال برگزاري بود و تيم پسر دچار بحران شديدي شده بود و با چند گل خورده در حال شکست قطعي بود و همه به اين باور رسيده بودند که تيم مقابل پيروز ميدان است.

در اين ميان پسر وارد استاديوم شد و به سوي مربي رفت اگر شما باختيد که چيزي را ازدست نداديد پس حداقل بگذاريد من هم بازي کنم شايد بتوانم امتيازي را براي تيم بياورم اما مربي به هيچ عنوان قبول نمي کرد اما با اصرار پسر بالاخره مربي حاضر به انجام اين تعويض شد.

پسر در عين ناباوري تماشاچييان وارد زمين شد و هيچ کس وي رانمي شناخت اما پسر آنچنان بازي کرد که همه مردم متعجب مانده بودند. با وجود اين پسر در ترکيب تيم پسر باعث شد نتيجه مسابقه عوض شود و با زدن 2 گل تيم پسر برنده از بازي بيرون بيايد و پسر به عنوان بازيکن برتر ميدان شناخته شود.

مربي بعد از مسابقه از پسر پرسيد چه انگيزه اي باعث شد که تو اينچنين اصرار به بازي کردن بکني و به اين زيبايي بازي کني.

پسر گفت: هميشه مادرم در استاديوم من را تشويق مي کرد در حالي که او نابينا بود و اين اولين باري بود که مي توانست بازي من را بيند و مي خواستم ببيند که پسرش چه زيبا بازي مي کند....

رسيدن به كمال

Wed, 25 Jun 2008 22:58:00 GMT

رسيدن به کمال

در نيويورک، بروکلين، مدرسه اي هست که مربوط به بچه هاي داراي ناتواني ذهني است. در ضيافت شامي که مربوط به جمع آوري کمک مالي براي مدرسه بود، پدر يکي از اين بچه ها نطقي کرد که هرگز براي شنوندگان آن فراموش نمي شود...<**ادامه مطلب...**>

رسيدن به کمال

او با گريه فرياد زد: کمال در بچه من "شايا" کجاست؟ هرچيزي که خدا مي آفريند کامل است. اما بچه من نمي تونه چيزهايي رو بفهمه که بقيه بچه ها مي تونند. بچه من نمي تونه چهره ها و چيزهايي رو که ديده مثل بقيه بچه ها بياد بياره.کمال خدا در مورد شايا کجاست ؟!

افرادي که در جمع بودند شوکه و اندوهگين شدند ...

پدر شايا ادامه داد: به اعتقاد من هنگامي که خدا بچه اي شبيه شايا را به دنيا مي آورد، کمال اون بچه در روشي هست که ديگران با اون رفتار مي کنند و سپس داستان زير را درباره شايا گفت:

يک روز که شايا و پدرش در پارکي قدم مي زدند تعدادي بچه را ديد که بيسبال بازي مي کردند. شايا پرسيد : بابا به نظرت اونا منو بازي ميدن...؟!

پدر شايا مي دونست که پسرش بازي بلد نيست و احتمالاً بچه ها اونو تو تيمشون نمي خوان، اما او فهميد که اگه پسرش براي بازي پذيرفته بشه، حس يکي بودن با اون بچه ها مي کنه.

پس به يکي از بچه ها نزديک شد و پرسيد : آيا شايا مي تونه بازي کنه؟!

اون بچه به هم تيمي هاش نگاه کرد که نظر آنها رو بخواهد ولي جوابي نگرفت و خودش گفت: ما 6 امتياز عقب هستيم و بازي در راند 9 است. فکر مي کنم اون بتونه در تيم ما باشه و ما تلاش مي کنيم اونو در راند 9 بازي بديم...

درنهايت تعجب، چوب بيسبال رو به شايا دادند! همه مي دونستند که اين غير ممکنه زيرا شايا حتي بلد نيست که چطوري چوب رو بگيره! اما همينکه شايا براي زدن ضربه رفت ، توپ گير چند قدمي نزديک شد تا توپ رو خيلي اروم بياندازه که شايا حداقل بتونه ضربه ارومي بزنه...

اولين توپ که پرتاب شد، شايا ناشيانه زد و از دست داد!

يکي از هم تيمي هاي شايا نزديک شد و دوتايي چوب رو گرفتند و روبروي پرتاب کن ايستادند. توپگير دوباره چند قدمي جلو آمد و اروم توپ رو انداخت. شايا و هم تيميش ضربه آرومي زدند و توپ نزديک توپگير افتاد، توپگير توپ رو برداشت و مي تونست به اولين نفر تيمش بده و شايا بايد بيرون مي رفت و بازي تمام مي شد...

اما بجاي اينکار، اون توپ رو جايي دور از نفر اول تيمش انداخت و همه داد زدند : شايا، برو به خط اول، برو به خط اول!!!

تا به حال شايا به خط اول ندويده بود! شايا هيجان زده و با شوق خط عرضي رو با شتاب دويد. وقتي که شايا به خط اول رسيد، بازيکني که اونجا بود مي تونست توپ رو جايي پرتاب کنه که امتياز بگيره و شايا از زمين بره بيرون، ولي فهميد که چرا توپگير توپ رو اونجا انداخته! توپ رو بلند اونور خط سوم پرت کرد و همه داد زدند : بدو به خط 2، بدو به خط 2 !!!

شايا بسمت خط دوم دويد. دراين هنگام بقيه بچه ها در خط خانه هيجان زده و مشتاق حلقه زده بودند. همينکه شايا به خط دوم رسيد، همه داد زدند : برو به 3 !!!

وقتي به 3 رسيد، افراد هر دو تيم دنبالش دويدند و فرياد زدند: شايا، برو به خط خانه...!

شايا به خط خانه دويد و همه 18 بازيکن شايا رو مثل يک قهرمان رو دوششان گرفتنند مانند اينکه اون يک ضربه خيلي عالي زده و کل تيم برنده شده باشه...

پدر شايا درحاليکه اشک در چشم هايش بود گفت:

اون 18 پسر به کمال

مرا فرياد كن

Mon, 23 Jun 2008 12:27:00 GMT

باغبان من باش من آن نگاه سبز ياس سپيدم

رويش بي دغدغه بر سنگ بوته هاي عقيق و گلوگاه فرياد

يك غرور بر آوازهاي مغموم حنجره ات

بر آستان مخمل ديدگانت مرا فرياد كن و بر شمعداني گل هايت مرا برويان

دير پشيمون شدي

Tue, 17 Jun 2008 19:31:00 GMT

همه ما اين عبارت رو زياد شنيديم كه پشيموني فايده نداره اگر ميخواين بيشتر با معني آن آشنا بشين بد نيست اين داستان را بخوانيد .

آقايي از رفتن روزانه به سر کار خسته شده بود در حاليکه خانمش هر روز در خانه بود.
او مي خواست زنش ببيند براي او در بيرون چه مي گذرد.... <**ادامه مطلب...**>

آقايي از رفتن روزانه به سر کار خسته شده بود در حاليکه خانمش هر روز در خانه بود.
او مي خواست زنش ببيند براي او در بيرون چه مي گذرد.
بنابر اين دعا کرد :
خداي عزيز :من هر روز سر کار مي روم و 8 ساعت بيرونم در حاليکه خانمم فقط در خانه مي ماندمن مي خواهم او بداند براي من چه مي گذرد؟
بنابراين لطفا اجازه بدين براي يک روز هم که شده ما جاي همديگه باشيم.
خداوند با معرفت بي انتهايش آرزوي اين مرد را برآورد کرد .
صبح روز بعد مرد با اعتماد کامل همچون يک زن از خواب بيدار شد و براي همسرش صبحانه آماده کرد بچه هارو بيدا کرد و لباسهاي مدرسه شونو اماده کرد براشون صبحانه داد ناهارشان را تو کوله پشتي شون گذاشت و به مدرسه برد.
خانه رو جارو کرد

- براي گرفتن سپرده به بانک رفت

- به بقالي رفت

- جاي خواب )کجاوهء)گربه هارو تميز کرد

- سگ رو حمام دادو ساعت يک بعد از ظهر بود و او عجله داشت براي درست کردن رختخوابها

- به کار انداختن لباسشويي

- جارو و گرد گيري

- تي کشيدن آشپز خانه

- رفتن به مدرسه براي آوردن بچه ها و سرو کله زدن با آنها در راه منزل

- آماده کردن شير و خوردنيها و گرفتن برنامهءبچه ها براي کار خانه

- اتو کشي و مرتب کردن ميز غذا خوري نگاه کردن تلويزيون حين اتو کشي در ساعت 4:30 بعد از ظهر و............ ......... .....(از ذکر انجام بقيه کارها فاکتور گيري شد.(
در ساعت 9:00 او از يک کار طاقت فرساي روزانه خسته شده بود او به رختخواب رفت در حاليکه بايد رضايت .........
صبح روز بعد بلافاصله قبل از بيدار شدن از خواب گفت :

خدايا :من چه فکري مي کردم من سخت در اشتباه بودم براي غبطه خوردن به موندن روزانه زنم در منزل لطفا و لطفا اجازه بده من به حالت اول خود برگردم

خداوند با معرفت لايتناهي خود جواب داد:
پسرم من احساس مي کنم تو درست را ياد گرفتي و خوشحالم که مي خواهي به شرايط خودت برگردي ولي تو فقط مجبوري نُه ماه صبر کني زيرا تو ديشب حامله شدي!!!